آیا جواب استخاره در مواردی مثل ازدواج حکم قطعی است ؟ و چه باید کرد؟

استخاره اصلاً حکم نیست تا بگوئیم استخاره حکم قطعى است یا غیر قطعى براى روشن شدن مسئله توجه شما را به نکاتى جلب مى‏نمائیم. نکته‏ى اول: ما در انجام کارهاى خود بویژه کارهایى که از اهمیت ویژه‏اى برخوردارند مانند ازدواج بهترین راه استفاده از نیروى عقل و اندیشه است که خداوند در ما بودیعه گذارده باید استفاده کنیم براى اینکه در بکارگیرى نیروى عقل و اندیشه دچار لغزش نشویم باید با موازین شرعى و معیارهاى دینى آشنا باشیم و در صورت آشنا نبودن مسئله را با کارشناسان دینى در میان بگذاریم و نظر شارع را از آنها پیرامون مسئله‏اى که با آن درگیر هستیم سؤال کنیم علاوه بر به کارگیرى نیروى عقل و اندیشه و در نظر گرفتن معیارها و ارزش‏هاى دینى باید در اطراف آن موضوع قدارى مطالعه نیز داشته باشیم مثلاً در امر ازدواج، مطالعه‏ى بعضى از کتابهایى که در مورد انتخاب همسر و معیارهاى صحیح ازدواج رهنمودهایى را جمع‏آورى کرده‏اند. بعد از طى مراحى که بیان شد نوبت مى‏رسد به استفاده کردن از عقل و اندیشه و تجارب و اطلاعات افراد مجرب و کارشناس بعبارت دیگر باید با افراد کارشناس مشورت کنیم. اگر ما در انجام کارهاى خود مراحى که بیان شد طى کنیم معمولاً در بیشتر مسائل به یک نتیجه‏ى اطمینان‏آور مى‏رسیم و مى‏توانیم با توکل به خداوند و استمداد از او کار خود را شروع کنیم و نیازى به استخاره کردن و تفأل زدن نیست زیرا ما هم از عقل و هم از معیارهاى دینى و هم از نظر کارشناسى افراد مطلع و مجرّب استفاده کرده‏ایم و همه‏ى آنها تفاق نظر داشته‏اند که انجام این کار به صلاح شما هست پس انجام بده یا به صلاح شما نیست پس انجام نده. گاهى اوقات ممکن است ما علیرغم اینکه همه‏ى راههاى ممکن را رفته‏ایم باز هم دچار تردید هستیم و اطمینان لازم را براى انجام آن کار یا ترک آن بدست نیاورده‏ایم در اینجا استخاره مى‏کنیم یعنى از خداوند طلب خیر مى‏کنیم در واقع نقش استخاره در اینجا اینست که از نظر روانى یک حالتى را در ما ایجاد مى‏کند که کار را با یک جدیت و اطمینان بیشترى انجام مى‏دهیم یا اینکه اگر انجام آن به صلاح ما نیست با اطمینان بیشتر آنرا رک مى‏کنیم و دیگر دچار وسوسه‏هاى فکرى که‏اى کاش این کار را انجام نداده بودم یا انجام داده بودم نمى‏شویم. زیرا همه‏ى راههایى که ممکن است رفته‏ایم و همه‏ى آنها اتفاق نظر بر این دارند که مثلاً فلان کار را انجام بده. حالا اگر ما آن کار را انجام دادیم و احتمالاً با مشکلاتى مواجه شدیم دیگر خودمان را سرزنش نمى‏کنیم که چرا من این کار را انجام دادم اى کاش انجام نداده بودم و بالعکس بنابراین: «اولاً در همه‏ى کارها نیازى به استخاره نیست ثانیا استخاره حکم نیست بلکه یک راهى است راى اینکه اطمینان ما را به انجام کارى بیشترى مى‏کند یا اطمینان ما را به ترک کارى افزایش مى‏دهد البته به شرط اینکه ما اعتقاد به استخاره داشته باشیم. اگر اعتقاد به استخاره نداریم لزومى هم ندارد در کار خود استخاره کنیم بلکه همان راهى که به آن اشاره شد یعنى استفاده از عقل و شرع و نظر مشورتى کارشناسان و توکل به خداوند متعال، سپس به صورت جدى اقدام کردن. پس در صورتى که:
۱. خواستگار مورد نظرتان از ملاکهاى همسر شایسته و مناسب برخوردار است.
۲. تحقیق کافى و اطمینان‏آور درباره‏ى خصوصیات اخلاقى اجتماعى، خانوادگى و… انجام دادید.
۳. نظر مشورتى افراد با تجربه و دلسوز نیز مثبت بود (و در صورت بقاء تردید و شک که با استخاره برطرف شد) اقدام کردن معقول و مطلوب است و تردید روا نخواهد بود. زیرا ماندن در شک و تردید و دودلى فرصتها را از دست خواهد داد و به صلاح نیست .