آیا چشم زخم جنبه علمى و شرعى دارد؟ در زمان ائمه(ع) هم وجود داشته است؟درمان چشم زخم چگونه است؟








جواب :  


  چشم‏زخم و چشم‏زدن در روایات متعددى آمده است و از نظر شرعى ثابت است. از پیامبر اکرم(ص) و حضرت رضا(ع) نقل شده است که مى‏فرمایند: «چشم‏زخم حق بوده و داراى واقعیت است». امام صادق(ع) نیز مى‏فرماید: «براى در امان ماندن از آن سه مرتبه بگو:
ما شاءاللَّه لا قوه الا باللَّه العلى العظیم‏. در تفسیر آیه شریفه سوره یوسف که حضرت یعقوب به یازده فرزندش توصیه مى‏کند که از یک دروازه وارد شهر مصر نشوید، برخى از مفسران گفته‏اند: علت این توصیه در امان ماندن از چشم زخم دیگران بوده است. از نظر علمى برخى از دانشمندان چشم‏زخم را تأکید نموده‏اند؛ ولى توجیه علمى معتبرى براى آن ذکر نکرده‏اند و این مسأله همچنان در هاله‏اى از ابهام و شگفتى باقى مانده است. بوعلى‏سینا در کتاب «اشارات» مى‏گوید: براى بعضى از نفوس تأثیراتى در خارج از بدن خودشان هست، به یک نحو ارتباط روحانى مثل ارتباط نفس به بدن. برخى دیگر گفته‏اند: تشعشعاتى به صورت موج ازچشم شخص بیرون مى‏آید و در طرف مقابل اثر مى‏گذارد. گفتنى است که این نظریات در مجامع علمى ثابت نشده و چیزى که هست بسیارى از دانشمندان اقرار و اعتراف به وجود چیزى به عنوان چشم‏زخم دارند. البته تجربه براى اثبات آن کافى است ولو وجه علمى آن معلوم نباشد. اما جهت محفوظ ماندن از چشم‏زخم غیر از گفتن سه مرتبه
ماشاءاللَّه لا قوه الا باللَّه العلى العظیم‏، خواندن معوذتین (قل اعوذ برب الفلق و قل اعوذ برب الناس) و خواندن آیه وَ إِنْ یَکادُ نیز در روایات آمده است و همین‏طور اگر انسان از چیزى یا کسى تعجب کند و در چشمش بزرگ جلوه کند، جهت محفوظ ماندن آن چیز یا شخص، بهتر است
اللَّه اکبر و یا
ماشاءاللَّه لا قوه الا باللَّه العلى العظیم‏ و یا ذکر خداوند را به هر شکلى بگوید. در مورد چیزهایى که برخى جهت محفوظ ماندن از چشم‏زخم به همراه خود دارند، گفتنى است که اگر آیه یا دعاى معتبرى باشد، اشکالى ندارد. اما براى چیزهاى دیگر دلیلى نداریم. در مورد اسفند (اسپند) در روایات آمده است که شیاطین را دور مى‏کند (چون ضدعفونى کننده خوبى است و در اخبار از عناصر مضر گاهى به شیطان تعبیر شده است). دود آن و خودآن اگر در خانه باشد، باعث محفوظ ماندن خانه و اهل آن از شیاطین است و براى چشم‏زخم بى‏تأثیر نیست، (بحارالانوار، ح ۶۲، ص ۲۳۳).