آیه ۹۱ سوره نحل

آیه ۹۱ سوره نحل

«چرا که خداوند از تمام اعمال شما آگاه است» (إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ).

در آن هنگام که جمعیت مسلمانان کم، و دشمنان فراوان بودند، و امکان داشت بعضى از مؤمنان به خاطر همین تفاوت و احساس تنهایى، بیعت خود را با پیامبر صلّى اللّه علیه و آله بشکنند و از حمایت او دست بردارند، آیه نازل شد و به آنها در این زمینه هشدار داد.

تفسیر:

استحکام پیمانهاى شما دلیل بر ایمان شماست! در اینجا به بخش دیگرى از مهمترین تعلیمات اسلام پرداخته، نخست مى‏فرماید: «و هنگامى که با خدا عهد بستید به عهد او وفا کنید» (وَ أَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّهِ إِذا عاهَدْتُمْ). برگزیده تفسیر نمونه، ج‏۲، ص: ۵۹۴

سپس اضافه مى‏کند: «و سوگندها را بعد از محکم ساختن نقض نکنید» (وَ لا تَنْقُضُوا الْأَیْمانَ بَعْدَ تَوْکِیدِها).

«در حالى که (به نام خدا سوگند یاد کرده‏اید و) خداوند را کفیل و ضامن بر سوگند خود قرار داده‏اید» (وَ قَدْ جَعَلْتُمُ اللَّهَ عَلَیْکُمْ کَفِیلًا).

«چرا که خداوند از تمام اعمال شما آگاه است» (إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ).

مسأله «ایمان» (جمع یمین به معنى سوگند) که در آیه فوق آمده معنى وسیعى دارد که هم تعهداتى را که انسان با سوگند در برابر خداوند کرده، شامل مى‏گردد، و هم تعهداتى را که با تکیه بر قسم در برابر خلق خدا مى‏کند.

و به تعبیر دیگر هرگونه تعهدى که زیر نام خدا و با سوگند به نام او انجام مى‏گیرد در این جمله وارد است.


از آن آیاتی است که دوستش دارم…خداوند بر همه چیز آگاه است…اگر عهدی با او بستیم آن را نشکنیم… او شاهد و ناظر است…شنوا و بیناست…اوست که همه جا هست…

هرجایی که فکرش را بکنیم… او بر همه چیز آگاه هست…نه محدودیت دارد…نه پایانی….آغاز و پایان هرچیز در او خلاصه میشود….اوست خدای یکتا….خدایی پایان ناپذیر و جاوید کلمات را چگونه به بازی درآورم در وصف چنین جاودانه آگاهی….؟! هم کلمات برای وصفش کم می آورند و هم عقل محدودم توانایی وصفش را ندارد…هرچه از او شنیده ام و در کتابش خوانده ام را در وصفش به کار میبرم اما……… اوست تنها وصف ناپذیری که مملو از اوصاف زیباست…صفات ثبوتی و صلبی… خداوندا این آیه خوشحالم میکند…این آیه گواه این است که تو از درد دلم آگاهی…از پیمان شکنی های این بنده نالایق ات…در عمل پیمان شکستم اما خود میدانی در سر چه دارد… میدانی در دل چه میگذرد… خدایا به حق اربعین حسینی درد دل را درمان کن….دردی که درمانش تویی…تو از دردم باخبری… تو میدانی… تو آگاهی…پس تنهایم نذار…مرا از لطف و رحمتت دریغ مکن… میدانم که بیش از ارزش و لیاقتم دوستم داری و ترس من از نالایقی و کوتاهی خودم است وگرنه در بخشایندگی وصف ناپذیر تو شکی نیست خالق من…باز هم رسیدم سر یک کلمه… وصف ناپذیر…بسیار بسیار محدودم برای درک اوصافت نه تنها من بلکه همه انسانها محدود اند و تنها تویی نامحدود مطلق…تویی که از تمام اعمال ما آگاهی داری….