از اینکه دیگران هنگام کار خیر و عبادت مرا مى بینند احساس رضایت وخشنودى میکنم و گرفتار ریا مى شوم مرا راهنمائى کنید.








جواب :  


  ریا از مهلکه‏هاى مهمى است که تباهى انسان و عمل او را به دنبال دارد، البته ریا داراى درجاتى است که باید آن را شناخت و سعى در مبارزه با آن نمود. براى این منظور به کتاب شریف معراج السعاده بخش مربوط به ریا و اخلاص مراجعه فرمایید، آنچه که شما در مورد احساس رضایت حین عمل و یا پس از آن از توجه مردم مى‏کنید گرچه داعى شما بر انجام عمل نیست ولى به هر حال موجب نقضان پاداش عمل مى‏گردد. مبارزه با این پدیده و در حقیقت کسب اخلاص در عمل از مشکل‏ترین مبارزه‏هاست، چرا که وادى بسیار پیچ در پیچ و خطرناکى است. علماى علم اخلاق در این زمینه‏ها توصیه‏هایى نموده‏اند : ۱- تقویت مبانى توحیدى در ابعاد مختلف و درک این حقیقت که مؤثر اصلى تنها خداست و مبدء و مرجع اوست و همه فقیر درگاه اویند و او غنى بالذات است.
یا أَیُّهَا اَلنَّاسُ أَنْتُمُ اَلْفُقَراءُ إِلَى اَللَّهِ وَ اَللَّهُ هُوَ اَلْغَنِیُ‏ ۲- قطع طمع از مردم و توجه به فقر و نیازمندى همه آنان به درگاه خداوند. ۳- پناه بردن به خداوند از شر شیطان و نفس اماره. ۴- اخفاى عمل در حد ممکن به خصوص در مستحبات. لازم به ذکر است واجبات بهتر است به صورت علنى انجام گردد، زیرا این کار خود موجب تزویج عمل خیر است. ۵- تلاوت قرآن و توجه به معانى آن به خصوص آیات توحیدى. ۶- توجه دائمى به الگوهاى اخلاص و سعى در تشابه آنها. این کار با مطالعه زندگى اولیاى الهى میسر است. در این زمینه کتابهاى زیر توصیه مى‏شود : ۱- آسمان معرفت‏حسن زاده آملى ۲- نشان از بى‏نشان‏هامقدادى ۳- فضیلت‏هاى فراموش شده‏تربتى ۴- مجموعه دیدار با ابرار ۵- اربعین حدیث (حدیث ۲)امام خمینى (ره)