از ۶۰ سال هنرمندی بانوی مجسمه‌سازی ایران تقدیر شد

بزرگداشت شش دهه هنرمندی بانوی مجسمه‌سازی ایران، در مراسمی که عصر روز چهارشنبه در محل موزه‌ی امام علی (ع) تدارک دیده شده بود، با نمایش تندیس‌ها و مجسمه‌های لیلیت تریان، برگزار شد.



به گزارش خبرنگار بخش هنرهای تجسمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، شاگردان قدیمی این بانوی ۷۶ ساله‌ی ارمنی که امروز برخی از آنها، مدرسان دانشگاه‌های هنر هستند، از خاطراتشان با بانوی تریان گفتند.


ایرج اسکندری، خاطره‌ی نخستین دیدارش با تریان را بازگو کرد و از آتلیه‌ی مجسمه‌سازی دانشکده‌ی هنرهای تزیینی (تجسمی فعلی) و خاطرات آن سال‌های قبل از انقلاب اسلامی و با کسانی چون طاهر شیخ‌الحکما، معماریان، گنجیان، ناهید سالیانی و … گفت.


این مدرس دانشگاه، از کارگاه‌های ریخته‌گری دانشکده‌ی هنرهای تزیینی، به‌عنوان اقدام مهمی که به‌همت تریان در زمینه‌ی ریخته‌گری برتر انجام گرفته اسن یادکرد و افزود: چند سال پس از تعطیلی رشته‌ی مجسمه‌سازی در دانشکده‌ی هنرهای تزینی، در دوران انقلاب فرهنگی، من به‌عنوان مسوول این دانشکده تصمیم به تاسیس کردن دوباره آن گرفتم و با کمترین امکانات با کمک دکتر حافظی این امر محقق شد.


وی در پایان سخنان خودباروری هر چه بیشتر این رشته در ایران را خواست و از تریان به‌عنوان مادر مجسمه‌سازی ایران یاد کرد.


حمید شانس نیز در مصاحبه‌ای که برگزارکنندگان این نکوداشت ترتیب داده و بر پرده‌ی تالار پخش شد، از خصوصیات اخلاقی تریان گفت و افزود: در ابتدا وی به‌تدریس علاقه‌ی چندانی نداشت، اما خلاء امکانات آموزشی و تدریس او را به‌ این مقوله وارد و کم‌کم راغب کرد.


وی با بیان اینکه تریان در امر آموزش اغماضی را نمی‌پذیرد، افزود: حافظه‌ی بصری قوی و حساسیت‌های آکادمیک سخت تریان از او یک معلم خوب ساخته بود و تمام دانشجویان به‌راحتی با این شخصیت کاریزماتیک ارتباط برقرار می‌کردند.


شانس همچنین تریان را یکی از پایه‌گذاران مجسمه‌سازی ایران خواند و گفت: هنر مجسمه‌سازی به‌صورت اصولی در ایران پایه‌گذاری شده است و برای ارزیابی این قضیه باید به شرایط اجتماعی آن دوران رجوع کرد.


رضا شاندوز نیز در این مصاحبه‌ی دیگری از جدی و سخت‌گیر بودن تریان در آتلیه مجسمه‌سازی می‌گفت و از او به‌خاطر نگاه صحیح آکادمیکش، به‌عنوان یکی از بهترین معلمان در این عرصه دانست که تاثیر زیادی بر شاگردان خود گذاشته است.


تریان به علت نگاه صحیح آکادمیک، تاثیر زیادی بر روی شاگردان خود داشته و از پایه‌گذاران مجسمه‌سازی ایران است.



به‌گمان او، در ارزیابی از این امر که آیا مجسمه‌سازی به‌صورت اصولی پایه‌گذاری شده یا نه، باید متناسب با شرایط اجتماعی آن موقع قضاوت شود.


















مشهدی‌زاده نیز از پیشکسوتان هنر مجسمه‌سازی و مدرس دانشگاه از هوشنگ کاظمی، پایه‌گذاردانشکده‌ی هنرهای تزیینی، دانشجویان قدیمی آن که امروزه از هنرمندان سرشناس کشور صحبت به میان آورد و افزود: این هنرکده از مجامع بسیار خوب و راحت این مملکت بوده و هست چون با آزادی، رهایی و دیرباز پایه‌گذاری شده و سنگ بنای آن چنان گذاشته شده است.


ناهید سالیانی از شاگردان تریان که بعد ما با وی همکار و دوست نزدیک شد از احساسات شدید خود نسبت به وی و اینکه تا عنوان دوبار برای تریان گریه کرده است گفت؛ یک‌بار زمانی که بعد ازچند سال شاگردی او تریان برای رفتن به پاریس از او خداحافظی می‌کند و امروز نیز زمانی که عکس لیلیت تریان روی پرده آمد.


در پایان این سخنرانی‌ها لوح تقدیری به لیلت تریان اعطا و از او سپاس‌گذاری شد و تریان عکس یادگاری با جمعی از شاگردان سالخورده خود که اکنون آنها نیز از پیشکسوتان این عرصه هستند گرفت و صحبت چندانی نکرد، چراکه به اذعان خود، حرفش را با خط و حجم و رنگ می‌گوید و فقط از دست‌اندرکاران برنامه تشکر کرد. در آخر در نمایشگاهی در بالاترین طبقه‌ی موزه‌ی هنرهای امام علی (ع)، آثاری به سبک باتیک و مجسمه‌هایی از گل، فلز و سنگ، گشایش یافت.