راز عمر بیش‌تر: کم‌تر روی زمین یا صندلی بنشینید!

خطر مرگ با نشستن زیاد

بارها در مطالعاتی که توسط محققان انجام شده، گفته شده است «بی حرکت بودن برای سلامت بدن مضر است و فعالیت بدنی حتی در حد کم برای سلامت بدن مفید است».

محققان آمریکایی دانشگاه پنسیلوانیا در مورد نشستن زیاد و ارتباط آن با مرگ زودرس تحقیقاتی انجام داده‌اند. آنها از سال ۱۹۸۱ رفتار روزمره ۱۷ هزار نفر بین سنین ۱۸ تا ۹۰ ساله را مورد بررسی قرار دادند؛ یک سری اطلاعات مانند: مدت زمان ایستادن در طول روز، مصرف الکل و سیگار و فعالیت بدنی این افراد در شروع مطالعه جمع آوری شد؛ سپس مرگ و میر به دلایل مختلف، مرگ و میر در اثر بیماری‌های قلبی عروقی و مرگ و میر ناشی از سرطان ثبت شد.

نتایج منتشر شده در نشریه بین المللی پزشکی نشان داد میزان مرگ و میر در طول این مدت به دلیل بیشتر بودن زمان ایستادن نسبت به زمان نشستن کاهش یافته بود؛ که این موضوع در مورد بیماری‌های قلبی عروقی درست است اما برای سرطان اینگونه نبود و عدم فعالیت نیز در این افراد، دلیل دیگر مرگ و میر زودرس بوده است که از اهمیت بیشتری برخوردار است.

خطر مرگ با نشستن زیاد

دکتر «کوری» یکی از محققین دانشگاه پنسیلوانیا و نویسنده این پژوهش گفت: سعی کنید تا آنجا که ممکن است برای برخی از کارها و وظایف که نشسته انجام می‌شوند به جای نشستن بایستید و افرادی که کارهای دفتری دارند سعی کنند پس از حداقل یک ساعت، به مدت چند دقیقه راه بروند یا بایستند؛ در حال حاضر این کار می‌تواند برای جلوگیری از بیماری‌های قلبی مفید باشد.

براساس محاسبات دانشمندان، اگر ما زمان نشستن خود را به دو تا سه ساعت در روز محدود کنیم دو سال به عمر خود اضافه کرده ایم.
دانشمندان طی گزارشی که در مجله آنلاین بی ام جی اوپن منتشر شده اعلام کردند که اگر ما تماشای تلویزیون را به دو ساعت در روز محدود کنیم می توانیم ۱.۴ سال به عمر خود اضافه کنیم.

این درحالی است که کارشناسان اظهار می دارند تخمین زدن این موارد در آمریکا که دارای پنچ جمعیت مطالعات مختلف است غیرقابل اطمینان است.

دیوید اسپیگلهالتر کارشناس محاسبات ریسک در دانشگاه کمبریج اظهار داشت: این مطالعه به طوری کلی درباره همه انسانها انجام شده و به طور شخصی برای هرکس تعیین نمی کند که تأثیر مثبت بلند شدن آنها از روی کاناپه چیست.

وی افزود: اگر بگویم که نسل آینده قرار است حرکات بیشتری نسبت به نسل ما داشته باشند باید گفت که آنها به طور متوسط از ما بیشتر عمر می کنند. درحال حاضر تعداد معدودی از ما کمتر از سه ساعت را به حالت نشسته سپری می کنیم و بنابراین تعیین یک محدودیت می تواند یک هدف بسیار خوش بینانه تلقی شود.