اژدها وارد شد؛ پوراحمد خارج!

به گزارش خبرینه و به نقل از جام‌جم، «کفشهایم کو؟» به کارگردانی کیومرث پوراحمد و خشم و هیاهو ساخته هومن سیدی را باید ناکامان اکران نوروزی دانست که سرانجام به آخر خط اکران ناموفقشان رسیدند و جایشان را به دو فیلم جدید دادند. بخشی از این شکست گیشه‌ای مطمئنا به رقیبان پرقدرتی چون من سالوادور نیستم، ۵۰ کیلو آلبالو، ابد و یک روز و بادیگارد برمی‌گردد که در رقابتی تنگاتنگ اجازه نفس کشیدن را به این دو اثر ندادند و سهم‌هایی را هم باید برای محدودیت سالن‌‌های نمایش و البته فقدان کیفیت و جذابیت لازم خود فیلم‌‌ها برای عامه مردم درنظر گرفت.

کفشهایم کو؟ باوجود ایده خوب اولیه در پرداخت موفق نبود و رضا کیانیان هم به جای این‌که بیش‌تر تجسم یک بیمار آلزایمری باشد، تماشاگر را یاد افراد مجنون و پریشان حال می‌‌انداخت. به هر حال این پریشانی که ناشی از فضای آشفته فیلم بود دامن اثر در اکران را هم گرفت و تماشاگران پیشواز خوبی از این فیلم نکردند. به همین دلیل و با رسیدن این فیلم به کف فروش، فیلم «اژدها وارد می‌‌شود» جایگزین آن در سرگروه سینمایی زندگی شد.

اژدهای ۵۰کیلویی!

این هم از عجایب سینمای ماست که مانی حقیقی که معمولا فیلمساز کم‌کاری است، در این برهه زمانی و به عنوان کارگردان دو فیلم روی اکران دارد؛ یکی ۵۰ کیلو آلبالو و حالا اژدها وارد می‌‌شود. دو فیلم متفاوت به لحاظ ساختار که البته هر دو حرف و حدیث‌هایی را هم به‌وجود آورده‌اند. اولی یک کمدی جنگولکی و به قول مسعود فراستی، مستهجن!! که تماشاگران زیادی را به سینما کشاند و به فروش خیلی خوبی دست پیدا کرده و دیگری همین معجون غریب اژدها وارد می‌‌شود، فیلمی که به‌راحتی این ظرفیت را دارد که تن بروس لی کبیر را توی گور بلرزاند!

فیلم حقیقی که از هیچ بازیگر چهره‌ای بهره نمی‌برد و بازیگرانی چون امیر جدیدی، همایون غنی‌زاده، نکویی گودرزی و نادر فلاح در آن بازی می‌‌کنند، البته ویژگی‌‌های منحصربه‌فردی دارد و شبیه هیچ فیلم دیگری در سینمای ایران نیست و بازی رنگ و نور و صدا و شیوه روایت آن در وهله اول حرف‌‌های جدی برای گفتن دارد. فیلم بخشی از منتقدان را در جشنواره فیلم فجر تحت تاثیر قرار داد و حتی به‌دلیل هیاهویی که درباره آن راه افتاد، جزو فیلم‌‌های پرتماشاگر هم در آن رویداد بود. حضور فیلم در بخش مسابقه جشنواره اخیر فیلم برلین هم با بوق‌و‌کرنای رسانه‌ای همراه بود، اما حقیقی و یارانش دست خالی از آلمان برگشتند.

راست‌‌های دروغ

اژدها وارد می‌‌شود، قصه گم شدن صدابردار فیلم «خشت و آینه» ابراهیم گلستان ـ پدربزرگ مانی حقیقی ـ را موقع فیلمبرداری به تصویر می‌‌کشد. کارگردان با گرفتن نماهایی مستند و مصاحبه با یکی دو چهره سیاسی مطرح تلاش می‌‌کند دروغی را به عنوان قصه‌ای مستند و واقعی به تماشاگر بقبولاند و باقی قضایا. به هرحال آن‌چه مسلم است، نمی‌توان کنجکاو دیدن این فیلم نبود و برخی امتیازات صحنه‌ای و ساختاری آن را انکار نمود، اما در اکران عمومی آن‌چه اهمیت دارد، نظر مردم است و از این بابت حقیقی که چندی پیش و در اظهارنظری جنجالی خبرنگاران را دوزاری خوانده بود، این ظرفیت را دارد که فروش بالای ۵۰کیلو آلبالو را در این نوبت اکران جبران کند و فیلمی دوزاری در گیشه را تحویل سینما دهد.

تبدیل خشم به خنده

فیلم «خنده‌‌های آتوسا» ساخته علیرضا فرید هم فیلم جدیدی است که بتازگی جایگزین خشم و هیاهو در گروه سینمایی اریکه ایرانیان شده است. فیلمی با حضور بازیگرانی چون محمدرضا فروتن، باران کوثری، امیر جدیدی، بهار نوحیان، استوارت دنیسون و پژمان بازغی که با عده‌ای مسافر قطار تهران به استانبول همراه می‌‌شود. باتوجه به خلاصه مبهم و خوددارانه قصه که ازسوی گروه سازنده اطلاع‌رسانی شده، به نظر نمی‌رسد خنده‌‌های آتوسا بتواند باعث خنده فیلم در گیشه شود.

پات

یک فیلم جدید هم به تازگی در گروه هنر و تجربه اکران شده به نام «پات» ساخته امیر توده روستا. اثری که ساعد سهیلی نقش اصلی آن را بازی می‌‌کند و آن‌طور که از خلاصه قصه بی‌معنای فیلم «یک سگ یک شهر بزرگ چند روز و سه زن» برمی‌آید، به‌دنبال ارائه فضایی خاص است. امیدواریم تماشاگران نهایتا با دیدن فیلم پات شوند، نه این‌که احساس کنند مات شده‌اند!

ده‌نمکی منتظر خروج حاتمی‌کیا

فیلم‌‌های «رسوایی ۲» ساخته مسعود ده‌نمکی، «دلبری» ساخته سیدجلال دهقانی‌اشکذری و «یک دزدی عاشقانه» ساخته امیرشهاب رضویان از دسته فیلم‌هایی هستند که در نوبت اکران به سر می‌‌برند و به‌زودی به نمایش عمومی درخواهند آمد. فیلم ده نمکی قرار است به‌زودی جایگزین فیلم «بادیگارد» حاتمی‌کیا شود و آن دو فیلم دیگر هم بتازگی قرارداد اکران را در شورای صنفی نمایش به ثبت رسانده‌اند.

روزنامه جام‌جم مصاحبه مفصل و شاید پر سر و صدایی با ده‌نمکی انجام داده است که از همین حالا وعده انتشارش در نخستین روز اکران رسوایی را به شما می‌‌دهیم.

علی رستگار

فرهنگ و هنر