به سراغ من اگر می آئید، پشت هیچستانم

به سراغ من اگر می آئید، پشت هیچستانم.
پشت هیچستان جائی ست،
پشت هیچستان رگ های هوا، پر قاصدهائی ست
که خبر می آرند از گل واشده دورترین بوته خاک
روی شن های زمین نقش های سم اسبان سواران ظریفی ست که صبح
بر سر تپه معراج شقایق رفتند
پشت هیچستان، چتر خواهش باز است
تا نسیم عطشی در بن برگی بدود
زنگ باران به صدا می آید
آدم اینجا تنهاست
و در این تنهایی
سایه نارونی تا ابدیت جاریست
به سراغ من اگر می آئید
نرم و آهسته بیائید مبادا که ترک بردارد
چینی نازک تنهایی من !!

سهراب سپهری