روحت شاد

تقدیم به کسی که مرا تنها گذاشت و رفت.

تقدیم به کسی که مرا با بغضهای سرد رها کرد.

هزار پنجره کبوتر، رفتنت را خواهند سرود.

بر بامهایی که از جنس همیشه باشد.

پنجره ها دوباره شروع چشمهایم را پرواز خواهند داد.

گیاه انتظارم را که در دستانت کاشته ام،

حقیقتی به نام دیدار میرویاند.

من با چشمهای هزاران کبوتر،

انبوه سخاوت دستانت را میستایم.

و حال وعده گاه دیدار ما با هزاران کبوتر،

هر پنجشنبه بر سر مزارت خواهد بود.

من با اشکهای بارانی ام تو را تا عروج بدرقه میکنم.

دل بستن به تو،

دل بستن به سایه ای است

که در راستای افق چشمانم به خورشید نزدیکتر میشود.

دیگر هیچ چیز جز نغمه مهربانانم مرا به شوق نمی آورد.

نه عاطفه سبز درختان سرو،

و نه عاشقانه ترین سلامهای………….