شب اول قبر انسانهایى که مفقود بوده یا دیر به خاک سپرده مى‏شوند چه‏زمانى است؟








جواب :  


  راساس آیات و خصوصاً روایات روح انسان پس از مرگ و انقطاع از بدن مادى خود را با بدن برزخى و قالب مثالى مى‏یابد و مى‏ببیند این بدن، شباهت بسیارى به بدن دنیوى انسان دارد؛ ولى در عین حال بدنى است که با نظام و قوانین عالم برزخ سازگار است و با بدن مادى دنیوى، تفاوت‏هایى دارد. (نگا: عروج روح استاد محمد شجاعى تهران مؤسسه فرهنگى دانش و اندیشه معاصر چاپ اول، ۱۳۷۰ ش، صص ۵۲و ۵۹) افزون بر این که در بیشتر موارد مقصود از واژه قبر از جمله سؤال‏انگیز و منکرفشار قبر و.. در واقع مسائل برزخ است مثلاً گفته شده است
ان القبر روضه من ریاض الجنه او حفره من حفرالنار؛ قبر یا روضه‏اى از ریاض بهشت و یا جایگاه پستى از جایگاه‏هاى آتش است‏. (بحارالانوار، ج ۶، ص ۱۵۹، روایت ۱۹) مقصود از قبر عالم برزخ است نه قبر خاکى البته قبر برزخى و قبر خاکى یک ارتباط خاصى با هم دارند که مجال طرح آن نیست ولى باید توجه داشت که عمده مسائل شب اول قبر و پس از آن مرتبط با عالم برزخ است نه قبر خاکى. (نگا، عروج روح، ج ۷ – همان صص ۶۹ و ۱۱۴). بنابراین هم عذاب قبر و فشار آن و هم شادى‏ها یا نقمت‏هاى ان مرتبط با نظام و عالم برزخ بوده و با قالب بدن برزخى و مثال صورت مى‏گیرد و قبر خاکى در این موارد خصوصیتى ندارد ازاین‏رو اگر مرده‏اى را بسوازانند یا آن را بخورند یا به دریا بیندازند یا آن را مومیایى کرده و در محفظه‏هاى خاصى نگه دارند، باز هم مسائل شب اول قبر، فشار قبر، سؤال، مکافات و یا… خواهد بود و شب اول قبر آنها، همان شبى است که این بدنها یا به دریا انداخته شد یا طعمه حریق گشته و یا خوراک حیوانى قرار گرفته است شب اول قبر شهدایى که پس از مدت مدیدى اجساد مقدس و مطهر آنان یافت مى‏شود همان شبى است که در بیابانها و مردابها مانده یا در خاک مدفون شده‏اند. حضرت امیر(ع) مى‏فرمایند «فرو گذار نمى‏شود احدى از مردم که در شرق و غرب زمین و دریا و صحرا هستند مگر آن که فرشته‏هاى سؤال کننده به ملاقات آنان خواهند رفت» (معاد و عدل، آیه الله علم الهدى تهران مطبوعاتى افتخاریان چاپ دهم، بى‏تا، ص ۱۰۰)