منظور از انتظار فرج چیست؟

موضوع: مقالات, مهدویت
همه ی ما از قول پیامبر (ص) شنیده ایم که برترین اعمال انتظار فرج است. ولی آیا تاکنون از خود پرسیده ایم که چگونه می توان یک عمل قلبی را از روی اختیار انجام داد؟ به نظر می رسد که حالت انتظار یک حالت قلبی است که در زمان دوری از چیزی یا کسی که برای ما محبوب است, به طور ناخودآگاه در ما ایجاد می شود, پس چطور امکان دارد پیامبر به عملی فرمان دهد که تحت اختیار انسان نیست؟ زیرا تنها اعمال اختیاری است که می توانند مورد امر و نهی قرار گیرند, اینجاست که معلوم می شود این خود حالت انتظار نیست که ما می توانیم آن را ایجاد کنیم بلکه ما می توانیم مقدمات پدید آمدن آن را در خود ایجاد کنیم. با ایجاد مقدمات حالت انتظار که اختیاری است می توان به بزرگترین و برترین عبادت خداوند دست یافت و خداوند بزرگ عالم را در این دوران تایک غیبت از خود خشنود ساخت.
مقدمات ایجاد حالت انتظار به سه بخش تقسیم می شوند: یقین داشتن به ظهور محبوب, نزدیک دانستن زمان ظهور او و دوست داشتن خود او.
محبوبترین عمل نزد خداوند این است که انسان در عین تلاش برای حل مشکل خود و کمک گرفتن از فکر و تدبیر و عمل دیگران, همواره منتظر باشد که خدا مشکلش را حل کند یعنی بداند که فقط خداست که می تواند به او کمک کند و در نتیجه امیدش تنها به خداست!
تصور کنید کسی منتظر ظهور ناجی ای باشد که مشکلاتش را حل کند, این انسان چقدر نزد خدا محبوب است ولی برتر از آن این است که فرد, منتظر ناجی برای حل مشکل تمام بشریت باشد, چنین فردی در حین تلاش به کمک به دیگران چشم امیدش به خداست. اما آیا برتر از این هم وجود دارد؟ حالت برتر این است که فرد, از دوری خودش از خداوند و بی ایمانی خودش رنج می برد علاوه بر این از عصیان دیگران هم می رنجد, این فرد دائم در تلاش است که دیگران را هدایت کند در حالی که قلبش همواره در انتظار ظهور منجی است زیرا می داند که هدایت حقیقی و ایمان حقیقی پس از ظهور امام عصر(عج) در قلب همه مردم جهان مستقر خواهد شد.