(مهران مدیری) ستـاره‌ای که تلویزیـون قـدرش را ندانـست!


مهران مدیری


سلطان کمدی دور از تخت سلطنت

“مهران مدیری” با تمام فراز و نشیب های دو دهه حضورش در تلویزیون هنوز هم او را “سلطان بلامنازع کمدی در تلویزیون” می‌دانند. کسی که در تلویزیون سال ها بی رقیب بود و فقط در چند سال اخیر یکی از همکاران قدیمی‌ خودش (رضا عطاران) تا حدودی توانست به جایگاه او در رسانه ملی نزدیک شود و مرد اول مجموعه “ساعت خوش” هر کاری که در دهه ۷۰ ساخت، پرمخاطب شد، عملا هم کسی نبود که بتواند با او رقابت کند، همین مساله باعث شد که مدیری در کارهای انتهایی دهه هفتادش با افت کیفیت مواجه شود.

واقعا نمی‌شود کیفیت “ساعت خوش”، “سال خوش”، “نوروز ۷۶” و “جنگ ۷۷” را با “ببخشید شما” و “پلاک ۱۴” مقایسه کرد. در همان سال ها بود که پدیده هایی به نام “مهدی مظلومی” (بدون شرح) و “مهران غفوریان” (زیر آسمان شهر) توانستند گوی سبقت را از مدیری بگیرند و مدیری هم با یک سکوت دوساله هیچ کاری را کارگردانی نکرد. در حالی که همه فکر می‌کردند مدیری تبدیل به یک چهره سوخته در تلویزیون شده ناگهان او یک غافلگیری دیگر را برای مخاطبانش به وجود آورد و آن هم ساخت سریال بی نظیر “پاورچین” بود. سریالی که در شبکه تهران تولید و پخش شد. این سریال دوباره مدیری را به اوج رساند و این بار مدیری که تازه به یک گروه تقریبا ثابت رسیده بود توانست به خوبی موقعیت جدیدش را هدایت کند و روی دیگر هنر خود را نشان دهد.

تقریبا هر آنچه مدیری در دهه ۸۰ و بعد از “پاورچین” ساخت، همگی با استقبال خیره کننده مخاطبان مواجه شدند اما تلویزیون از همان ابتدای دهه ۸۰ سر ناسازگاری اش را با مدیری آغاز کرد. هنوز هم خیلی ها رد تیغ تیزهای ممیزی را در نقطه چین به یاد دارند، هنوز هم کسی از خاطرش نرفته که “شب های برره” یک شبه تولیدش متوقف شد و مطمئنا هنوز هم انواع و اقسام فشارهایی که بر مدیری برای دو سریال “مرد هزار چهره” و “مرد دوهزار چهره” وارد شد در خاطر او مانده است.

اما “قهوه تلخ” عامل اصلی جدایی مدیری و تلویزیون بود. سریالی که قرار بود برای پخش از تلویزیون ساخته شود اما به دلیل عمل نکردن تعهدات مالی برادران “آقاگلیان” نسبت به تلویزیون در سریال “مرد دوهزار چهره”، تلویزیون پخش “قهوه تلخ” را منوط به تسویه حساب برادران آقاگلیان با سازمان صداوسیما کرد که عملا این اتفاق نیفتاد و “قهوه تلخ” واردشبکه نمایش خانگی شد.

تیرهایی که تلویزیون و مدیری در این مدت به سوی هم انداختند عملا حضور دوباره مدیری در تلویزیون را در هاله ای از ابهام قرار داده است. از آن طرف هم مدیری با حضور در یک فیلم سینمایی (پل چوبی) و اظهار تمایلش برای ساخت اولین فیلم سینمایی اش مقدمات دل کندش از تلویزیون را فراهم کرده تا بیستمین مرد قدرتمند ایران در سال ۲۰۰۹ از نگاه مجله نیوزویک، مهم ترین پایگاه خود را کنار بگذارد و تلویزیون هم عملا سلطان کمدی ساز بعد از انقلاب خود را از دست بدهد.