چه رسم جالبیست

چه رسم جـالبی است … محبـــتت را میگذارند پای احـتیاجت ! صداقــتت را میگذارند پای سـادگیت ! ســکوتت را میگذارند پای نفهمیـت ! نگرانیت را میگذارند پای تنهاییـت ! و وفـــاداریت را پای بی کسـیت ! و آنقدر تکــرار میکنند که خــودت بــاورت میشود “” اما باور نکن ، نه تنهایی و نه بیکس و نه محتاج”…!