گزارشی از گفته‌های مخاطبان درباره‌ی سریال «ساعت شنی»

با گذشت پنج قسمت از مجموعه‌ی تلویزیونی «ساعت شنی»،‌ این سریال توانسته است بینندگان قابل توجهی را به خود جلب کند؛ این مجموعه که دومین ساخته‌ی بهرام بهرامیان پس از «مشق عشق» محسوب می‌شود، به اعتقاد اغلب بینندگانش، هم به لحاظ ساختار و هم به لحاظ محتوا درصد قابل‌قبولی قرار گرفته است.


به گزارش خبرنگار سرویس تلویزیون ایسنا، سوژه‌ی تازه و شکستن خط‌قرمزها از دیگر نکات «ساعت شنی» محسوب می‌شود که هشدار ابتدایی آن مبنی بر مناسب‌نبودن این سریال بر گروه سنی کم‌تر از ۱۶ سال، امکان حرف و حدیث‌های بعدی را کم‌تر می‌کند.


این نکات که از خلال گفت‌وگوهای خبرنگار ایسنا با تعدادی از بینندگان «ساعت شنی» به دست آمده، پس از گذشت دوهفته از پخش یک‌ روز در میان این سریال دریافت شده و قضاوت کامل و مناسب‌تر با پایان سریال ممکن خواهد بود.



***


دختری ۲۴ ساله ساکن منطقه ۲۰ تهران «ساعت شنی» را سریالی خوب توصیف می‌کند که درعین‌حال ناآرامی خاصی را در روحیه بیننده ایجاد می‌کند.


او در این ارتباط به صحنه به دارآمیخته‌شدن شوهر مینا (با بازی سام درخشانی) در قسمت دوم اشاره می‌کند و می‌گوید: در قبال تصمیم به ارتکاب چنین عملی، شوهر به زنش فرصت کمی داد و در نتیجه او نتوانست خودش را برساند.


این دختر ۲۴ ساله هم‌چنین بخشی از سریال «ساعت شنی» که به ناتوانی ماهرخ گلستان برای بچه‌دارشدن می‌پردازد را بسیار جذاب می‌داند و اضافه می‌کند: این مسأله در بسیاری از افراد است و موضوع روز جامعه است.


مادر این دختر ۲۴ ساله نیز با تائید صحبت‌های فرزندش از «ساعت شنی» به عنوان سریالی چندبعدی یاد می‌کند که تک‌تک شخصیت‌های این سریال و داستان‌های آن‌ها مختص به قشر خاصی از جامعه است.


به اعتقاد این زن ۶۰ ساله «ساعت شنی» به صرف تعریف قصه‌ای خانوادگی در یک آپارتمان محدود نشده است.


وی ادامه داد: هنوز برای قضاوت درباره خوبی و بدی سریال خیلی زود است؛ باید کمی قصه‌ها جلوتر برود تا ببینیم چه مدنظر کارگردان بوده است.


این مادر و دختر هم‌چنین در پاسخ به پرسشی درباره پخش یک روز در میان سریال «ساعت شنی» این رویه را مثبت ارزیابی می‌کنند.


دختر دراین‌باره می‌گوید: از آن‌جا که ساعت شنی سریال متنوعی است پخش آن سه‌روز در هفته مشکلی ایجاد نکرده است. اما اگر قرار بود سریالی مانند «حلقه گمشده» یک روز در میان پخش می‌شد، اصلا جذاب نبود.


مادر هم با تأیید این نکته‌ها در عین حال می‌گوید: پخش هر روز ساعت شنی هم چندان جالب نبود و جذابیت آن کم می‌شد. چراکه مجبور بودیم مشکلات این افراد را هر روز شاهد باشیم.


مردی ۵۵ ساله که خود دارای سه‌فرزند ۱۱، ۱۳ و ۲۲ ساله است به طرح این پرسش می‌پرازد که چرا اعلام کرده‌اند «ساعت شنی» را نباید بچه‌های زیر ۱۶ سال ببینند؟!


وی ادامه می‌دهد: درحال حاضر بسیاری بچه‌های در این سن‌وسال با چنین واقعیت‌های هرروز روبه‌رو هستند و در آن رشد می‌کنند پس چرا نباید سریالی به این آموزندگی را ببینند؟!


صحبت‌های این مرد میانسال درحالی مطرح می‌شود که زنی ۴۹ ساله نظری کاملاً متفاوت دارد. او معقتد است از آن جا که ممکن است سازندگان این سریال نتوانند به تمامی پرسش‌هایی که در ذهن کودکان ایجاد می‌شوند، پاسخ گویند پس هشدار ابتدایی سریال کاملاً ضروری و به‌جا است.


زنی ۳۹ ساله ساکن منطقه دو تهران، «ساعت شنی» را سریالی بسیارخوب توصیف می‌کند و ادامه می‌دهد: این سریال موضوع جدیدی دارد؛ به گونه‌ای که پرداختن به چنین موضوعی جسارت می‌خواست که خوشبختانه صداوسیما با اشراف توانست این‌کار را انجام دهد.


وی بازی‌های بازیگران «ساعت شنی» را مناسب می‌داند و این مسأله که از بازیگرانی استفاده شده که کم‌تر در تلویزیون بازی کرده‌اند، را یک حسن می‌داند.


با این‌حال این بیننده خانم، نقش داریوش ارجمند و اصرارهای وی برای بچه‌دارشدن دخترش را کمی‌غیرقابل باور می‌داند.


این زن ۳۹ ساله هم‌چنین درباره‌ی پخش یک روز در میان «ساعت شنی» می‌گوید: اتفاق خوبی است؛ چراکه باعث می‌شود بیننده با تمرکز بیشتری سریال‌ها را ببیند. پخش تعداد بسیاری سریال در طول یک‌هفته گاه باعث می‌شود که ارتباط بیننده با سریال قطع شود.

















پسری ۱۹ ساله ساکن منطقه ۵ تهران به ایسنا می‌گوید که «ساعت شنی» را به خاطر این‌که بازیگران معروف دورهم جمع شده‌اند می‌بینند.


وی داستان «ساعت شنی» را خوب می‌داند و می‌گوید: اتفاقاً باید بچه‌های زیر ۱۶ سال این سریال را ببینند و با تمام واقعیت‌های اجتماعمان مواجه شوند.


وی هم‌چنین با پخش «ساعت شنی» در روزهای زوج موافق است و در این‌باره می‌گوید: پخش سریال‌ها یک روز در هفته اعصاب تماشاگر را خورد می‌کند. تازه آن یک روز هم با وفات یا مناسبتی مواجه شود که باید در هفته منتظر ماند بعضی وقت‌ها هم یک قسمت را دوبار تکرار می‌کنند که حسابی تماشاگر کلافه می‌شود.


زنی ۳۰ ساله ساکن منطقه‌ی ۱۱ تهران، «ساعت شنی» را نسبت به دیگر سریال‌هایی که از تلویزیون پخش می‌شود، بهتر می‌داند و می‌گوید: تصویرهای این سریال خیلی عالی گرفته شده و انگار فیلم سینمایی می‌بینیم؛ ضمن این‌که بازیگران خوبی هم در آن حضور دارند.


وی درعین‌حال بازی رویا نونهالی را تکراری می‌داند و می‌گوید: او نقش همان زن خشن و عصبی را دارد که در «هم‌نفس» داشت. مگر یک بیمار روانی با خانم دکتر تفاوتی ندارد؟!


این خانم که در بیرون از خانه کار می‌کند پخش یک روز در میان ساعت شنی را مناسب نمی‌داند چراکه بسیاری از قسمت‌ها را از دست می‌دهد و صحبت‌ها هم نمی‌تواند تکرار آن را ببینند ولی اگر یک روز در هفته پخش می‌شد حتماً کارهایش را به گونه‌ای تنظیم می‌کرد که بتواند آن یک‌روز را پای تلویزیون بنشیند.


دختری ۱۷ ساله درباره‌ی «ساعت شنی» می‌گوید: چه‌قدر این سریال بازیگر معروف دارد! همه در خانه ما طرف‌دار این سریال هستند.


خانمی ۴۵ ساله درباره‌ی «ساعت شنی» می‌گوید: ساعت شنی واقعاً سریال خوبی است. برای اولین‌بار است که تلویزیون به چنین موضوعاتی می‌پردازد و شاید بتوان گفت، به نوعی قصد آموزش و فرهنگ‌سازی هم دارد.


وی ادامه می‌دهد:«ساعت شنی»، بسیار شفاف و روشن مشکلات زنان در جامعه فعلی را به تصور می‌کشد؛ و از تمام اقشار جامعه چه زنان خانه دار، چه زنان تحصیل‌کرده، چه زنان مطلقه و چه دختران دانشجو و مجرد در آن نمونه‌ای وجود دارد.


به اعتقاد این بیننده تلویزیونی پخش کردن سریال‌های قوی و جذاب سه‌روز در هفته جواب می‌دهد و باعث می‌شود که مخاطب خط اصلی داستان را فراموش نکند. اما پخش سریالی مانند «چهل سرباز» به این شیوه جالب نخواهد بود.


به اعتقاد مردی ۳۶ ساله ساکن منطقه ۱۱ تهران، «ساعت شنی» با وجود شخصیت‌های بسیاری که دارد و گاه باعث کم‌رنگ‌شدن قصه اصلی می‌شوند، قصه‌ای بسیار نحیف و کم‌جان دارد که باعث ریتم کند آن شده است و اشتیاق تماشاگر را برای دنبال‌کردن قصه کم می‌کند.


وی پرداختن به سوژه‌ای نسبتاً بکر و تازه و آشناکردن جامعه با امکانات جدید در حوزه باروری را از محاسن ساعت شنی می‌داند.